Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

Ζωή σε σπούδασα...

Βιβλία παντού, άθρα, δημοσιεύσεις. Θεωρίες, manuals, γνώσεις. Όσο πιο πολλές τόσο πιο ψηλό το κοινωνικό status. Είναι στην μόδα να φαίνεσαι διανοούμενος, να χρησιμοποιείς ωραίες λέξεις, να έχεις γνώσεις.

Βιβλία ψυχολογίας. Για τις σχέσεις, για το γάμο, για τους άντρες που είναι από τον Άρη και τις γυναίκες που είναι από την Αφροδίτη. Βιβλία - manuals για το μωρό. Τα στάδια ανάπτυξης, η φροντίδα, η ωρίμανση και η διαμόρφωση της προσωπικότητάς του. "Δοκιμασμένες" συνταγές. Γιατί να μην τις ακολουθήσουμε κι εμείς; Το ένστικτο όμως; Αυτό που μας λέει η καρδιά μας;

Δουλειά, καριέρα και λεφτά... Δε γίνεται όμως χωρίς αυτά. Τόσες ανάγκες, τόσες επιλογές. Δουλεύεις μέχρι αργά, φτάνεις στο σπίτι πτώμα, πέφτεις ξερός στον καναπέ. Κλείνεις τα μάτια σου για λίγο να ξεκουραστείς και σε λίγο... ξημερώνει πάλι... και αρχίζεις το τρέξιμο. Χωρίς σταματημό, χωρίς προορισμό...

Κοιτάζεις γύρω σου και νιώθεις χαμένος. Δεν ξέρεις από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις. Βγες έξω στον καθαρό αέρα, περπάτησε δίπλα στη θάλασσα, κοίταξε τον ουρανό με τα αστέρια...
Οι σκέψεις εξακολουθούν να γυρίζουν στο μυαλό σου.
Είμαι αρκετά καλός; Θα τα καταφέρω;
Όμως... Για ποιον...;
Ο μόνος κριτής είμαι εγώ...
Θέλω να ζήσω... Έτσι απλά...
Και αρνούμαι να συμμετέχω σε οποιαδήποτε κούρσα.




Κοντραπούντο

Πάντοτε έψαχνα έναν δρόμο να σε φτάσω
σκυφτός μερόνυχτα σε χάρτες και βιβλία
ήθελα μόνο τη σκιά σου ν' αγκαλιάσω
στου κόσμου βγαίνω τα στενά περιπολία

Όλα τα σχέδια χρυσόψαρα στη γυάλα
και συ τη μάσκα σου φοράς και τα στολίδια
τ' άστρα μου στέλνουνε πανάρχαια σινιάλα
κι εγώ μιας χίμαιρας μαζεύω τα ξεφτίδια

Ζωή σε σπούδασα και ξέχασα να ζήσω
ποιος το χαμένο μου καιρό θα φέρει πίσω
δε δίνει ρεύμα ότι αγαπώ και δε με σώζει
τη λύση ψάχνω στο μπερντέ του Καραγκιόζη

Πάντοτε έψαχνα έναν δρόμο να σε φτάσω
τρέχεις αδιάκοπα και τίποτα δεν τρέχει
μα συνεχίζω κι ας βρεθώ ξανά στον άσσο
κανείς δεν χάνει μια ζωή που δεν την έχει

Βγαίνουν στην άγραν της TV τα συνεργεία
όλα είναι ζήτημα τιμής σ' αυτόν τον κόσμο
τα όνειρά μου κατεβαίνουν σ' απεργία
άσωτοι άγγελοι μου δείχνουνε το δρόμο

Ζωή σε σπούδασα και ξέχασα να ζήσω.....

12 σχόλια:

  1. Άριστα! Και αυτοκόλλητο! Γι αυτή σου την ανάρτηση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Been there, done that and now i am standing where you are.xxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο μόνος κρητίς είσαι εσύ , θέλεις να ζήσεις?
    ζήσε όπως εσύ θέλεις, σήμερα, αύριο ίσως είναι αργά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σημάσια έχει να ζούμε την ζώη που θέλουμε εμείς.....Πολλά καλά τα είπες τζαι εσύ τζαι ο Μάλαμας! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. σωστός ο παίκτης. τη ζωή τη ζούμε. δεν την αφήνουμε να μας προσπεράσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Όμορφες σκέψεις - ταιριαστό τραγούδι...

    Έχουμε αποκλείσει τη φύση απ' τη ζωή μας, αυτό είναι όλο μα ΟΛΟ για μένα...

    Την καλημέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μα φιλενάδα... νομίζω δεν είσαι καθόλου έτσι... απλά, όλα αυτά, σε κάποια φάση, μας κάνουν να σκεφτόμαστε αν οι δικές μας προσωπικές επιλογές είναι σωστές... αλλά ευτυχώς συνερχόμαστε και αντιλαμβανόμαστε πόσο μάται είναι όλα αυτά... σημασία είναι να είσαι ΕΣΥ, και να είσαι ΚΑΛΑ και να είσαι όσο μπορείς ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Φετος εχω αρχισει να καταλαβαινω αυτο το συναισθημα που κανεις τα ιδια πραγματα καθε μερα, κουραζεσαι και οταν γυρνας σπιτι πεφτεις ψοφιος για υπνο, και την αλλη μερα παλι τα ιδια...
    Κι οταν τελικα εχεις λιγο ελευθερο χρονο, δεν αντεχεις να κανεις τιποτα...

    Με καποιον τροπο πρεπει να κανουμε την καθε μερα μας ξεχωριστη. Πρεπει να βρουμε λιγη ενεργεια γιατι ετσι δεν θα προχωρησει για πολυ το μηχανημα...:P

    Φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. like. σε αυτά που λες. όχι σε αυτά που ζούμε.

    έχει δίκιο η από πάνω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ετσι είναι !
    Το μυαλό βρίσκει λόγους να κολλάει , φορές λογικά άλλες φορές παράλογα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή